Najłagodniejszymi (początkowymi) objawami problemów z żylakami, są widoczne na skórze tzw. pajączki. Mają one postać cienkich niteczek w kolorze niebieskim, fioletowym, bądź też czerwonym. W przypadku zaawansowanej choroby żylakowej pojawiają się trudno gojące owrzodzenia.

Niemal 60% społeczeństwa cierpi na przypadłość jaką są żylaki kończyn dolnych. W Polsce na przewlekłe zaburzenia żylne choruje 36% kobiet oraz 28% mężczyzn.

Ważne! Żylaki są istotnym elementem choroby zatorowo – zakrzepowej, która w skrajnych przypadkach może doprowadzić do śmierci.

Żylaki to żyły, które uległy procesowi nieodwracalnego poszerzenia i poskręcania. Są wyczuwalne, jak i widoczne pod skórą. Powstają na skutek upośledzenia ścian oraz zastawek żył głębokich. Żyły są naczyniami krwionośnymi, przez które krew płynie ku górze w kierunku serca. Mechanizm ten jest możliwy dzięki obecności zastawek, wypustek błony naczyń. Zdrowa, dobrze funkcjonująca zastawka, zamyka się, gdy krew płynąca ku górze próbuje się cofnąć. W sytuacji, gdy ścianki żył tracą elastyczność, zastawki przestają się domykać. Efektem jest napieranie na ścianki żył zalegającej krwi, co skutkuje doprowadzeniem do rozciągnięcia się, jak i zniekształceniem tychże żył. W konsekwencji tego procesu powstaje żylak.

Ważne! Żylaki nie są jedynie problemem estetycznym. Ich pojawienie się świadczy o poważnej chorobie układu krążenia, która nieleczona może doprowadzić do groźnych zakażeń organizmu. Tak istotna jest dlatego profilaktyka, której celem jest niedopuszczenie do powstania schorzenia. W przypadku, gdy żylaki już się pojawiły, powinno się niezwłocznie je usunąć.

Przyczyny powstawania żylaków dzielą się na pierwotne oraz wtórne. Do tych pierwszych należą uwarunkowania genetycznie. Skłonność do tej przypadłości można odziedziczyć np. po rodzicach, bądź też dziadkach. W przypadku przyczyn wtórnych, przede wszystkim winę ponosi higiena życia.

Żylaki nie pojawiają się z dnia na dzień. Jest to proces, który rozwija się latami i jest głównie konsekwencją:

  • otyłości
  • siedzącej lub stojącej pracy
  • małej aktywności fizycznej
  • ciąży (wielokrotnej)
  • noszenia zbyt obcisłych ubrań, butów na wysokim obcasie
  • stosowania hormonalnej antykoncepcji
  • problemów z przewlekłymi zaparciami (dochodzi do utrudnionego odpływu krwi z dolnych części ciała)

Objawy jakie powinny wzbudzić niepokój to:

  • uczucie ciężkości nóg (zwłaszcza w drugiej części dnia)
  • wieczorne bóle oraz skurcze łydek
  • opuchnięte kostki
  • pajączki (pod kolanami i w okolicy łydek)

W przypadku zauważenia, któregoś z powyższych symptomów, powinniśmy udać się do lekarza naczyniowca, bądź też specjalisty flebologa.

Diagnostyka schorzenia obejmuje przeprowadzenie wywiadu lekarskiego wraz z ustaleniem czynników ryzyka, dokładnym badaniem przedmiotowym pacjenta oraz wykonaniem badań dodatkowych (nieinwazyjnych), do których należy m.in. próba opaskowa i usg doppler żył kończyn dolnych z obrazowaniem przepływu krwi.

Sposobów leczenia trwałego rozszerzenia żył (żylaków) jest wiele:

Leczenie miejscowe – polega na zastosowaniu maści oraz kremów (zawierają w swoim składzie escynę z kasztanowca, rutynę, diosminę), które za zadanie mają zmniejszyć obrzęk, wzmocnić ściany naczyń krwionośnych oraz poprawić napięcie żył.

Leczenie farmakologiczne – to stosowanie leków flebotropowych, których działanie polega na poprawieniu mikrokrążenia, wzmocnieniu napięcia ścian naczyń, a także usprawnieniu krążenia limfy.

Leczenie uciskowe – do tej formy terapii zalicza się noszenie uciskowych rajstop dobranych indywidualnie do potrzeb pacjenta. Ich stosowanie poprawia krążenie w nogach i nie dopuszcza do rozszerzenia się żył.

Metody zabiegowe:

Skleroterapia – zabieg ten należy do jednego z popularniejszych. Stosuje się go w zmianach żylakowych, którym nie towarzyszą poważne uszkodzenia głównych, powierzchownych pni żylnych kończyn dolnych. O tym czy zabieg ten może zostać przeprowadzony decyduje stan zastawek żylnych, które regulują kierunek przepływu krwi. Ocenę sprawności zastawek dokonuje się na podstawie badania ultradźwiękowego.

Zabieg skleroterapii należy do mało inwazyjnych. Przeprowadza się go w warunkach ambulatoryjnych, trwa 20 – 30 minut. Po zabiegu pacjent może wrócić do domu.

Procedura polega na wstrzyknięciu do światła żyły płynu, bądź też pianki obliterującej, która wywołuje stan zapalny. Tworzy się skrzeplina, która wytwarza proces włóknienia i zatyka żyłę. Po pewnym czasie tak zatkany żylak (wykluczony z krwiobiegu) obumiera i zanika.

Po zabiegu przez okres 2 – 4 tygodni, zaleca się noszenie specjalnych uciskowych pończoch lub też podkolanówek. Wadą tego rodzaju terapii jest możliwość powstania przebarwień na skórze wzdłuż zamykanego naczynia.

Laseroterapia – zabieg laserem Evlt, to zamknięcie światła jednej z głównych żył układu powierzchownego kończyny dolnej, za pomocą energii wydzielanej przez światłowód laserowy. Energia ta przy pomocy wysokiej temperatury przekazywana jest do krwi oraz ściany żyły, która jest zmieniona chorobowo i nie działa prawidłowo. W wyniku oddziaływania energii laserowej, następuje proces kurczenia się oraz włóknienia żyły. Efektem jest jej trwałe zamknięcie.

Zabieg wykonuje się w sali operacyjnej, w znieczuleniu miejscowym. Trwa on kilka godzin. Pacjent jeszcze tego samego dnia może opuścić szpital. Przez okres 2 – 4 tygodni, zaleca się noszenie specjalnych pończoch uciskowych.

Laseroterapia należy do metod skutecznych, zminimalizowane są także powikłania pooperacyjne (ból w okolicy zamykanej żyły), powstawanie krwiaków i oparzeń skóry.

Ablacja parą wodną (SVS) – jest jedną z najnowocześniejszych metod leczenia oraz jedyną, która pozwala na usunięcie każdego rodzaju żylaków i to podczas jednego tylko zabiegu.

Procedura polega na zamykaniu żyły poprzez podanie do światła naczynia „przegrzanej pary wodnej”, której temperatura wynosi 110 – 120 stopni C. Zabieg należy do wysoce skutecznych (93 – 98%). Odbywa się ambulatoryjnie w znieczuleniu miejscowym.  Trwa około godziny. Po zabiegu pacjent może wrócić do domu. Zalecane jest noszenie pończoch uciskowych.

Zabiegi operacyjne należą do najstarszych metod leczenia żylaków. Dzieli się je na:

Operacje klasyczne – resekcyjne:

Sripping – to wycięcie częściowe lub też całkowite żyły odpiszczelowej, bądź też odstrzałowej.

Flebektomia – polega na wycięciu tylko i wyłącznie samych żylaków.

Krossektomia – charakteryzuje się przecięciem żył w odpowiednim miejscu.

W terapii zazwyczaj łączone są powyższe metody w różnych kombinacjach.

Operacje klasyczne – oszczędzające:

 

  • podwiązanie żył w odpowiednich miejscach tak, aby zlikwidować refleks krwi, oszczędzając przy tym żyłę.
  • plastyka żył.

 

Klasyczne metody operacyjne w odróżnieniu od innych metod, wiążą się z dłuższym procesem rekonwalescencji, jak i wystąpieniem ewentualnych skutków ubocznych. Niestety, czasem to jedyne skuteczne rozwiązane pozbycia się żylaków.

W Polsce zabiegi leczenia żylaków nóg wykonuje ponad 500 placówek: https://www.tourmedica.pl/kliniki/leczenie-zylakow-konczyn-dolnych/

Źródła: fragmat.pl, CztelniaMedyczna.pl, nowoczesnaklinika.pl, K. Załoga, L. Ciesielski „Choroby żył kończyn dolnych”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1986 rok.

Tagi:

Notka od autora

Cześć! Staram się zamieszczać tu sporo wartościowej wiedzy o zdrowiu i zdrowym trybie życia. Nie miej mi jednak za złe, gdy popełnię jakąś gafę. Nie jestem lekarzem i nie traktuj moich porad tak, jakbym nim był. Pamiętaj jednak, że staram się zamieszczać tu rzetelną wiedzę.

Komentarze

Ten wpis nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.