Schorzenia związane z wykonywaniem pracy biurowej zaczynają być coraz bardziej dostrzegane. Zespół cieśni nadgarstka w początkowej swej fazie może nie być zbyt dokuczliwy. Warto jednak widzieć, że zbagatelizowanie pierwszych objawów z czasem może doprowadzić do poważnych uszkodzeń nerwu pośrodkowego i w konsekwencji do konieczności podjęcia skomplikowanego, nie zawsze skutecznego leczenia.

Na czym polega choroba?

Kanał nadgarstka to anatomiczna przestrzeń z jednej strony ograniczona przez kości nadgarstka, z drugiej zaś przez tzw. troczek zginaczy, będący włóknistą, nieelastyczną strukturą. Jak łatwo się domyśleć, struktury przebiegające przez ten kanał nie mają zbyt wiele miejsca i każde powiększenie ich objętości lub zmniejszenie światła samego kanału, prowadzić będzie do wzrostu ciśnienia i ucisku.

Zawartość kanału nadgarstka stanowią wprawdzie głównie ścięgna mięśni zginaczy palców i jest ich tam aż dziewięć, ale przebiega tamtędy również jeden z nerwów odpowiedzialnych za unerwienie części ręki – nerw pośrodkowy. To właśnie ucisk na ten nerw wywołuje objawy zespołu cieśni nadgarstka. Ponieważ nerw pośrodkowy odpowiedzialny jest za czuciowe unerwienie części dłoniowej i fragmentu części grzbietowej palców – kciuka, wskazującego, środkowego i połowy serdecznego – to właśnie głównie tam odczuwane będą objawy wywołane chorobą.

Przyczyny zespołu cieśni nadgarstka

Przyczyn wystąpienia zespołu cieśni nadgarstka jest wiele. Pierwszą grupę stanowią zmiany anatomiczne tej struktury, czy to wrodzone, czy też spowodowane zmianami zwyrodnieniowymi, pourazowymi czy różnego rodzaju guzami wywołującymi ucisk.

Druga grupa to różne choroby, jak np. stan zapalny i obrzęk pochewek ścięgien (tenosynovitis), ale też RZS, niedoczynność tarczycy, cukrzyca, dna moczanowa, otyłość. Co ciekawe, także ciąża i związane z nią zmiany hormonalne, sprzyjające retencji wody w organizmie, mogą wywołać objawy zespołu cieśni nadgarstka.

Wreszcie dużą grupę przyczyn tej choroby stanowią zmiany habitualne, związane z wykonywaną pracą, głównie z powtarzającymi się czynnościami zginania palców i nadgarstka, jak np. podczas pisania na klawiaturze. Praca biurowa zatem stanowi istotny czynnik ryzyka pojawienia się zespołu cieśni nadgarstka.

Jak rozpoznać chorobę?

W początkowej fazie zespół cieśni nadgarstka objawia się nieprzyjemnymi doznaniami, tzw. parestezjami, czyli uczuciem mrowienia i drętwienia w zakresie unerwienia nerwu pośrodkowego.

Często objawy występują jedynie w nocy i nad ranem, co przez pacjentów bywa kojarzone ze złym ułożeniem ręki podczas snu. Taka interpretacja opóźnia diagnostykę i wdrożenie leczenia. To, na co warto zwrócić uwagę, to fakt, że objawy zespołu cieśni nadgarstka dotyczą tylko kciuka, palca drugiego, trzeciego i połowy czwartego, nie zaś całej ręki. Często nasilają się one po podniesieniu ręki do góry, a łagodzą przy jej opuszczeniu.

Jeśli nieprzyjemne doznania pojawiają się podczas pracy z komputerem, stanowi to silną wskazówkę, że mamy do czynienia z zespołem cieśni nadgarstka. Dalsze objawy, świadczące zwykle o większym już zaawansowaniu choroby, to: zanik mięśni kłębu mieszczących się w okolicy podstawy kciuka, trudności z mocnym zaciśnięciem pięści czy wypadanie przedmiotów z ręki.

Dla potwierdzenia rozpoznania lekarz przeprowadzi dodatkowo kilka prostych testów: Phalena, Tinela czy test uniesienia kończyny, czasem zleci wykonanie badania USG, RTG, rezonansu magnetycznego lub elektromiografii.

Czy zawsze potrzebne jest leczenie operacyjne?

Powszechnie uważa się, że jedynym skutecznym leczeniem zespołu cieśni nadgarstka jest chirurgiczne przecięcie troczka zginaczy i odbarczenie nerwu pośrodkowego. Warto uświadomić sobie jednak, że jest to działanie nieodwracalne, niszczące strukturę, jaką jest kanał nadgarstka.

Współczesna medycyna oferuje szereg metod zachowawczych, jak na przykład stosowanie stabilizatorów na nadgarstek, leczenie przeciwzapalne czy wreszcie rehabilitację. Zanim podejmiemy decyzję o zabiegu chirurgicznym, wydaje się rozsądne skorzystanie z metod niezabiegowych, zwłaszcza, jeśli objawy choroby nie są zbytnio nasilone.

Rehabilitacja

Ciekawą propozycją, na którą w ostatnim czasie zwraca się szczególną uwagę, są zabiegi rehabilitacyjne stosowane w zespole cieśni kanału nadgarstka, m.in. masaż głęboki, ćwiczenia obarczające kanał nadgarstka czy zabiegi fizykoterapeutyczne. Rehabilitację można odbyć w Warszawie oraz wielu innych miastach Polski.

Niektórzy pacjenci chwalą sobie ponadto zabiegi terapii manualnej jako skuteczne w opanowywaniu objawów tej choroby. Jeśli decydujemy się na wybór rehabilitacji w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka, warto zapytać fizjoterapeutę o ćwiczenia, które możemy wykonywać w przerwach od pracy z komputerem, a które pomogą nam zapobiec pogłębianiu się schorzenia.

Tagi: , ,

Notka od autora

Cześć! Staram się zamieszczać tu sporo wartościowej wiedzy o zdrowiu i zdrowym trybie życia. Nie miej mi jednak za złe, gdy popełnię jakąś gafę. Nie jestem lekarzem i nie traktuj moich porad tak, jakbym nim był. Pamiętaj jednak, że staram się zamieszczać tu rzetelną wiedzę.

Komentarze

Ten wpis nie posiada jeszcze żadnych komentarzy.