Cukrowce pełnią w organizmie wiele różnorodnych funkcji. Jedną z nich jest zdolność do utrzymywania funkcji budulcowych i wytrzymałościowych wszystkich tkanek i mięśni.
Ścięgna, powięzi, więzadła i stawy są wytrzymałe na wszelkiego rodzaju uszkodzenia, jakie mogą wystąpić w trakcie dużego wysiłku fizycznego, dzięki węglowodanom. Nasze ciało tworzą bowiem dwa komponenty: komórki i macierz. Do zadań komórek należy kontrola procesów życiowych, a do macierzy – scalanie, kształtowanie i ochrona tych pierwszych. Komórki w wielkim stopniu są zbudowane z kompozycji cukrowo-białkowych, natomiast macierz całkowicie z glikoprotein i proteoglikanów, czyli połączeń cukrowo-białkowych.

Czym jest glikozylacja i jakie są jej korzyści?

Proces wiązania cukrów z innymi składnikami nazywany jest glikozylacją. U człowieka oznacza on wytwarzanie dziesiątek tysięcy substancji niezbędnych do życia przy jednoczesnym uzupełnianiu dostatecznej ilości podstawowych składników pokarmowych. W taki sposób z cukru roślinnego – glukozy + składnika białkowego – glutaminy wytwarza się substancję zwaną glukozaminą. Cukier ten jest odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie naszego aparatu ruchu. Glukozamina tworzy ogromną ilość połączeń cukrowo-białkowych (glikoprotein i proteoglikanów). Budują one wszystkie bierne części aparatu ruchu (kości, chrząstki, ścięgna, więzadła, stawy i maż stawowa).

Gdy brakuje glukozaminy…

Niedobór glukozaminy w organizmie to zaburzenie, które niesie za sobą poważne konsekwencje. Jego brak sprawia, że nasze ciało traci zdolności lokomocyjne. Pojawiają się : przeciążenia, zwyrodnienia i ból stawów, wzrasta łamliwość kości i zwiększa się podatność na kontuzje. Ważne jest aby ten składnik regularnie uzupełniać – szczególnie w przypadku sportowców narażonych na duży wysiłek fizyczny. W związku ze wzmożonymi przeciążeniami, organizm nie nadąża produkować glukozaminy, ale dieta bogata w łatwo przyswajalne węglowodany zwiększa ryzyko nieprawidłowej glikozylacji. Proces ten następuje, gdy glukoza nie przemienia się sprawnie w glukozaminę i sama w pewnym stopniu zajmuje jej miejsce. W efekcie kondycja aparatu ruchu ulega pogorszeniu i bierne elementy ruchu tracą wytrzymałość. Kiedy zaś uzupełniamy gotową glukozaminę, elementy zostają wzmocnione i ich kondycja wraca do normy. Może zdarzyć się tak, że sprawność będzie jeszcze lepsza a ból całkowicie ustąpi.