Wpływ zaburzeń hormonalnych na owulację

W życiu każdej kobiety pojawiają się niekiedy cykle bezowulacyjne czyli takie, podczas których nie występuje jajeczkowanie. W okresie zdolności rozrodczej kobiety, występują one raczej sporadycznie, jednak warto wiedzieć, co jest ich przyczyną .

Cykle bezowulacyjne zdarzają się najczęściej kobietom w okresie przedmenopauzalnym, a także u kobiet karmiących piersią podczas kilku miesięcy bezpośrednio po porodzie. Niestety oprócz tych naturalnych przyczyn braku owulacji zdarzają się też chorobowe podłoża cykli bezowulacyjnych. Są nimi zaburzenia hormonalne.

Objawy zaburzeń hormonalnych

Zaburzenia hormonalne są dość często spotykane, w związku  tym, warto zapoznać się z ich pierwszymi symptomami. Zaliczyć do nich można:

  • bardzo długie i nieregularne cykle miesiączkowe

  • brak wystąpienia miesiączki

  • bardzo duże nasilenie nieprzyjemnych objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego

Hormony wpływające na owulację

Proces jajeczkowanie jest niezwykle istotny dla całego cyklu. Biorą w nim udział aż trzy hormony. Mowa o:

  • Gonadoliberynie, która wytwarzana jest w podwzgórzu i stymuluje wydzielanie gonadotropin FSH i LH (impulsy o wysokiej częstotliwości wpływają na uwalnianie LH a impulsy o niskiej częstotliwości FSH)

  • FSH – hormon folikulotropowy – wytwarza go przysadka. Jest odpowiedzialny za stymulowanie dojrzewania pęcherzyków jajnikowych i wytwarzanie estrogenów.

  •  LH  to hormon luteinizujący  wytwarzany przez przysadkę. Szczyt jego stężenia we krwi powoduje owulację, czyli pęknięcie pęcherzyka Graafa. Bezpośrednio po owulacji hormon LH odpowiada za przekształcenie komórek ziarnistych w komórki luteinowe a w efekcie za wytwarzanie progesteronu i estrogenów

Zaburzenia gospodarki hormonalnej

Specjaliści zakładają, że ponad 30 procent zaburzeń związanych z występowaniem owulacji spowodowanych jest złym funkcjonowaniem gospodarki hormonalnej. Najczęściej dotyczą one wzrostu pustego pęcherzyka Graafa bez komórki jajowej lub całkowitej niezdolności pęcherzyka do pęknięcia i uwolnienia komórki jajowej. W praktyce najczęściej dochodzi do następujących zaburzeń hormonalnych:

·         Hiperprolaktynemia – to bardzo wysoki poziom prolaktyny wytwarzanej w przysadce mózgowej, który hamuje produkcję hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH). Efektem powyższego jest całkowite wstrzymanie owulacji oraz ograniczenia wydzielania progesteronu pomagającego w zagnieżdżaniu się zapłodnionej komórki jajowej.

·         Zespół jajników policystycznych – powoduje zwiększenie poziomu hormonu LH przy jednoczesnym obniżeniu poziomu hormonu FSH. Ich efektem jest powstanie na jajnikach torbieli (cyst) przy jednoczesnym zaprzestaniu procesu dojrzewania pęcherzyków Graafa i braku owulacji.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *